دیروز در هتل المپیک چهارمین همایش روابط عمومی الکترونیک برگزار شد .
این همایش توسط مدعیان این عرصه و استادان ارتباطات و صاحب نظران تکنولوپی های نوین ارتباطی تشکیل و پشتیبانی می شود .
مقالات در حوزه روابط عمومی الکترونیک و خدمات و فناوری های جدید مطرح می شود که الحق و والانصاف همیشه دارای بهترین و کاربردی ترین مقالات است .
اما فقط در حد مقاله
منظورم از جمله بالا یک شعار نیست . در اولین تصوری که از اسم این گونه همایش ها به ذهن می رسد این است که باید در محیطی الکترونیکی برپا شود و اینان که شعار استفاده از خدمات نوین را برای سازمانها می دهند باید در یک همایشی که از ماهها قبل برای آن برنامه ریزی می کنند بطور سمبلیک این خدمات را مورداستفاده قراردهند .
اولین تکنولوژی که از همایش الکترونیک به ذهن می رسد اتصال آن به اینترنت است . چیزی که اثری از آن در این گونه همایش ها به چشم نمی خورد .
چند روز پیش همایش شهرداری های الکترونیک بود و بانک ملی غرفه ای برای معرفی خدمات اینترنتی خود در این همایش اجاره کرده بود . غرفه ای که حتی اثری از اینترنت نیز در آن نیافتیم و بعد از پی گیری های متعدد مسئولین بیان کردند که حراست اجازه استفاده از اینترنت را نداده ( البته مطمئنا این سازمان قصد کلاهبرداری نداشته و اشتباهاٌ قراردادی مبنی بر ارائه و معرفی خدمات اینترنتی در غرفه نمایشگاه را با بانک امضا نموده بود )
خلاصه از این قبیل همایش های الکترونیک بدون الکترونیک در کشور ما کم نیست .
بخش جالب دیگر این همایشها به نظر من بخش پیام خوانی است . روابط عمومی الکترونیک در عصر تکنولوژی و ارتباطات درحالی که خود در پکیج های اهدایی به شرکت کنندگان کتابی بسیار غنی تحت عنوان فنون روابط عمومی که توسط استاد بزرگ این عرصه جناب آقای دکتر ضیایی پرور تنظیم شده را قرار می دهد ، در مراسم خود از همان شیوه پیام خوانی سنتی استفاده می کند .
چه خوب بود مسئولین این همایش می توانستند بصورت آن لاین ارتباط تصویری و صوتی با استاد کمالی یا سایر عزیزان پیام دهنده برقرار کرده و به نوعی ارتباط آن لاین تصویری از طریق اینترنت یا همان کنفرانس تحت وب را به نمایش می گذاردند .
چه خوب بود سایت این همایش بصورت آن لاین مراسم را گزارش نموده و همزمان خلاصه مقالات را در وب سایت تعبیه می نمود و هزاران چه خوب بودهای دیگر ..
امیدواریم روزی شاهد همایش های الکترونیکی واقعی باشیم .به امید آن روز.