ص-ج :این مراسم در سالن اداره آموزش و مدیریت بانک برگزار شده بود به نظر مناسب برای تعداد مهمانان و مراسم ما می آمد و با یه نگاه کلی که به تعداد صندلی ها انداخته بودیم از تعداد دعوت شدگان نیز بیشتر بود و از این بابت نگرانی نداشتیم .
مراسم که با سرود جمهوری اسلامی شروع شد کم کم دیدیم سالن پرتر و پرتر می شه و استرس اینو پیدا کردیم که نکنه جایی برای یک مهمان پیدا نشه چون تعداد خبرنگارانی که در این جمع حضور پیدا کرده بودند بیشتر از کسانی بود که دعوت شده بودند خلاصه خدا را شکر در عین حالی که سالن مملو از جمعیت بود ولی همه چیز به خوبی پیش می رفت .

در طی مراسم دنبال دو نفر از برنده ها می گشتیم که برای اهدا جوایز مشکلی پیدا نکنیم و مراسم طبق روال خوش پیش می رفت و شکر خدا مشکل خاصی هم نبود فقط پانل برنامه بیشتر از زمان تعیین شده انجام شده بود که نزدیک بود گروه دف و نی قهر کنند و برن ولی مانع این کار شدیم و مراسم اونها هم به نحو بسیار شایسته ای برگزار شد .
نوای نی چنان در دل و قلبت نفوذ می کرد که احساس مکردی چقدر با سوز دلهایت عجین است شاید خصلت نی همین باشه و مولوی می دونسته از چه سازی برای چه منظوری استفاده کنه ولی وقتی دف صداش طنین انداز می شه واقعا آدم را به عالم دیگری می بره و کاملا با "نی " که از سوز دل سخن می گه دف شور و هیجان خاصی داره و وقتی با هم نواخته بشه تصور کنید که چه حس زیبایی می تونه ایجاد کنه و باعث شد که آخر برنامه خستگی همه از تن بدر بره و همه با اشتیاق تمام برنده ها را تشویق کنند .
درمیان برنامه همجنان دنبال 2 نفربودیم تصورم از اونها مثل سایر برنده بود ولی بعد که رفتم از 2 نفرنوجوان محصل اسمشونو پرسیدم فهمیدم که برنده ها پیدا شدند ولی دقیقا بر خلاف تصورم.
اصلا فکر نمی کردم که وبلاگ دوتا جوان محصل از اردبیل برنده وبلاگها بشن و در این جمع حضور پیدا کنند شاید خودشونم باورشون نمی شد.
یکیشون برای گرفتن جایزه که رفت طفلکی لوح از دستش افتاد و شکست ، یکی دیگه بهش دادیم ولی همه متوجه شدند که چقدر خجالت کشیده (بغل دستیم گفت اگه من بودم دلم می خواست زمین دهن باز کنه و من برم تو زمین. – منم کاملا باهاش موافق بودم ) چون مشترکا برنده شده بودن به اون یکی هم هدیه دادیم .
ملی بهتر از همه این بود که امروز بانک تصمیم گرفت که یک سکه دیگه بهشون بده و هزینه ایاب و ذهابشونم که از اردبیل آمده بودند را هم متقبل بشه .
در پایان هم هنگام پذیرایی فرصت خوبی پیش آمد که همه با هم بیشتر آشنا بشیم و همه با تشکری که ازمون کردن خستگی کار را فراموش کردیم.
امیدواریم که همه عزیزان بخصوص این دو نوجوانمان در تمام مراحل زندگی موفق و سربلند باشند.